Kahramanlık, özgürlük ve umudu simgeleyen eser, her duyulduğunda kolektif bir aidiyet duygusu yaratır. 3. Plevne Marşı (Tuna Nehri Akmam Diyor)
Hüznü ve kahramanlığı aynı anda yaşatan bu marş, Türk tarihinin en şanlı savunmalarından birini anlatır.
Mehmet Âkif Ersoy, para ödülünü reddederek girdiği bu yarışmada, Türk milletine ve ordusuna hitaben yazdığı şiiri Ankara'daki Taceddin Dergahı'nda kaleme almıştır. "Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın" sözü, bu marşın ne kadar zorlu şartlarda doğduğunun en büyük kanıtıdır. Mehmet Âkif Ersoy, para ödülünü reddederek girdiği bu
Kurtuluş Savaşı'nın kazanılmasının ardından, marşın sözlerindeki "Kafkasya dağlarında" ifadesi "İzmir'in dağlarında" olarak değiştirilmiş ve Cumhuriyet'in, bağımsızlığın sembolü haline gelmiştir.
"Tuna nehri akmam diyor, etrafımı yıkmam diyor" dizeleri, imkansızlıklar içinde dahi vazgeçmeyen Türk askerinin ruhunu temsil eder. 4. İstiklâl Marşı "Tuna nehri akmam diyor, etrafımı yıkmam diyor" dizeleri,
Türk tarihinin derinliklerinden süzülüp gelen marşlar, sadece birer müzik eseri değil; bir milletin var oluş mücadelesinin, kahramanlıklarının ve hüzünlerinin ritmik birer özetidir. Dinleyenlerin "tüylerini diken diken eden" bu eserlerin arkasında, savaş meydanlarından diplomatik krizlere kadar uzanan çarpıcı hikayeler yatar. 1. Ceddin Deden (Mehter Marşı)
Birçok kaynağa göre bu marşın aslı, I. Dünya Savaşı sırasında Kafkas Cephesi için bestelenen **"Kafkasya Marşı"**dır. Enver Paşa'nın kardeşi Nuri Paşa komutasındaki Kafkas İslam Ordusu 'nun 1918'de Bakü'ye girişi üzerine söylenmeye başlanmıştır. Osmanlı askeri müzik geleneğinin temel taşıdır.
Dünyanın en eski askeri bandolarından biri olan Mehter , Osmanlı askeri müzik geleneğinin temel taşıdır.