>

Kur ai i kërkoi leje nënës së tij për t’u nisur, ajo, me lot në sy por me besim të plotë te Zoti, e bekoi atë. Ajo i tha: "Shko, biri im, sepse unë ia kam dorëzuar amanet Allahut rritjen dhe mbrojtjen tënde. Çdo natë, unë do të jem në sexhde duke u lutur për ty."

Jetonte dikur një i ri me emrin Emir, i cili ushqente një dashuri të madhe për fenë dhe diturinë. Ai dëshironte të udhëtonte larg shtëpisë për të studiuar nën udhëheqjen e dijetarëve më të mëdhenj të kohës. Megjithatë, zemra e tij ishte e ndarë: nga njëra anë ishte etja për dije, dhe nga ana tjetër ishte kujdesi për nënën e tij të moshuar dhe të vetmuar.

Gjatë rrugëtimit të tij, Emiri u përball me vështirësi të shumta. Një natë, ndërsa po kalonte përmes një shkretëtire të rrezikshme, karvani i tij u sulmua nga hajdutët. Të gjithë ishin të tmerruar, por Emiri ndiente një qetësi të çuditshme në zemër. Ai kujtoi fjalët e nënës së tij.

Pavarësisht se sa lart mund të arrijë një njeri, ai duhet të mbajë mend se rrënjët e suksesit të tij shpesh qëndrojnë te sakrificat e heshtura të nënës.

back-icon